تبلیغات
New Age Piano News - مطالب دی 1396

استفاده نادرست از هدفون

طبقه بندی: پیانو دیجیتال و متعلقات استودیویی


دکتر پاتریک فینی، رئیس انجمن آکادمی شنوایی سنجی آمریکا اعلام کردند، در حال حاضر 36 میلیون نفر در آمریکا به کاهش شنوایی مبتلا هستند. وی می گوید: اگرچه مشکلات شنوایی به طور معمول با روند پیری طبیعی مرتبط است، ولی با وجود این، بیشتر از نیمی از تمام افرادی که دچار اختلال شنوایی هستند زیر 65 سال دارند.بر اساس این گزارش، با افزایش استفاده روزافزون از دستگاه های پخش موزیک شخصی ( MP3players ) و هدفونها میزان کاهش شنوایی در جمعیت آمریکایی در سنین پایین تر رو به افزایش است و در سالهای اخیر این روند تشدید شده است.در سال گذشته با افزایش شمار افرادی که با مشکلات شنوایی دست به گریبان هستند، آکادمی شنوایی سنجی آمریکا در اکتبر 2008 ، یک ماه را به عنوان ماه هشدار شنوایی سنجی ملی و ماه ملی مراقبت از گوش اعلام کرده بود.در این گزارش، دکتر پاتریک فینی، رئیس انجمن آکادمی شنوایی سنجی آمریکا و دستیار پروفسور و رئیس شنوایی سنجی در دپارتمان گوش وحلق و بینی خاطرنشان کرد: این راه نوین و ابتکاری تلاش آکادمی را به منظور آموزش عموم جامعه در خصوص شنوایی سنجی، کاهش شنوایی، کاهش شنوایی وابسته به صدا و اهمیت آزمونهای غربالگری شنوایی گسترش خواهد داد.

وی افزود: بیشتر مردم آمریکا کاهش شنوایی را با افزایش سن مرتبط می دانند، اما نمی دانند چگونه کاهش شنوایی را در افراد شناسایی کرده و همچنین چه کسی توانایی شناسایی تشخیص بیماری و درمان آن را دارد.

کارشناسان شنوایی سنجی به درمان بیماران با هر رده سنی از نوزادان تازه متولد شده گرفته تا کودکان، نوجوانان، بزرگسالان و افراد مسن می پردازند. اولین گام در درمان مشکل شنوایی، ارزیابی این موضوع توسط یک شنوایی سنج است.به گفته محققان، کاهش شنوایی معمولاً می تواند به واسطه تعدادی از عوامل از قبیل قرار گرفتن در مقابل سر و صدا، عفونتهای گوشی، شرایط خاص و کاهش شنوایی وابسته به افزایش سن رخ دهد.اگر شما در محیط شلوغی همانند رستوران قادر به شنیدن صحبتهای طرف مقابل خود بدون نگاه کردن به او نباشید و یا اگر در گوش خود صدای زنگ مداومی را احساس می کنید، مشکل شنوایی دارید و باید به یک متخصص شنوایی سنجی مراجعه کنید.

هرچند بسیاری از موارد کاهش شنوایی که به وسیله آسیب عصب به وجود می آیند، دایمی هستند، اما متخصص شنوایی سنجی می تواند بهترین درمان را برای پیشرفت و ارتقای ارتباط که ممکن است شامل وسایل کمک شنوایی، نصیحتهای مؤثر در زمینه شنوایی و بازتوانی شنوایی باشد، به بیمار ارائه کرده و به او کمک مهمی کند.

* جوانان در معرض آسیبهای شنوایی

بخش خطرات تهدیدکننده سلامت بشر در اتحادیه اروپا، در کنفرانس جدیدی هشدار داد: بیش از 10 میلیون نفر از جوانان به دلیل گوش دادن به صدای بلند سیستم های پخش موسیقی « 3 MP » در معرض خطر آسیبهای شنوایی قرار دارند و این خطر بسیار نگران کننده شده است.

گوش دادن به « 3 MP » و دیگر ابزار شخصی پخش موسیقی با صدای بسیار بلند و به مدت طولانی می تواند باعث از دست دادن شنوایی یا شنیدن صدای زنگ مداوم در گوش شود. مطالعات جدید نشان داده است، 5 تا 10 درصد از کاربران « 3 MP » اگر بیش از یک ساعت در روز و هفته و حداقل به مدت 5 سال پیاپی به صدای بلند موسیقی با این وسیله گوش دهند، به ناشنوایی دایمی دچار خواهند شد.

در حال حاضر، برای ناشنوایی یا شنیدن صدای زنگ در گوش، درمان قطعی وجود ندارد. استفان راشل، عضو گروه ایمنی کاربر ANEC اقیانوسیه اروپا در این باره گفت: اگر بزودی اقدامی پیشگیرانه در این زمینه صورت نگیرد، ما با یک فاجعه مواجه خواهیم شد.این آسیب در افراد جوان می تواند سالها پس از استفاده از موسیقی به این شیوه، پنهان بماند و ناگهان به شکل آسیبهای جدی شنوایی و حتی ناشنوایی، خود را نشان دهد.به گفته پژوهشگران، در صورتی که افراد جوان به گوش فرا دادن به موسیقی با صدای بلند به مدت طولانی ادامه دهند، طی سالها احتمال از دست رفتن شنوایی آنها در سنین 20 سالگی وجود خواهد داشت.

برای مثال «آی پد»ها قادر به تولید حجم صدایی برابر 115 دسیبل بوده که بر اساس گزارشها، گوش دادن به چنین سطحی از صدا حتی برای 28 ثانیه در روز نیز به بروز آسیبهای جدی شنوایی منجر خواهد شد.

بر اساس گزارش « Cnet »، به همین منظور به شرکت اپل پیشنهاد شده است، نرم افزاری را برای محدود کردن خروجی صدای این دستگاه ها تا 100 دسیبل تولید کند یا هدفون های تولیدی اش را به صورتی بسازد که امواج مزاحم صوت را حذف کند. با وجود این، موسیقی امروزه جایگاهی خاص در زندگی افراد و بخصوص جوانان پیدا کرده است و کنترل چنین پدیده ای، نیازمند توجه و آگاه سازی افراد به خطرهایی است که بر اثر عادت داشتن به صدای بلند موسیقی، در کمین آنها نشسته است.

تکنولوژی موسیقی و مهندسی صدا



تفاوت هدفون و اسپیکر مانیتورینگ

طبقه بندی: پیانو دیجیتال و متعلقات استودیویی


برای همه ما پیش میاید كه ناگزیر از استفاده از هدفون به جای بلند گو به عنوان ابزار شنود ( Monitoring ) صوتی باشیم.دلایلی متفاوت ممكن است سبب این ترجیح باشند.هدفون امكان استفاده شخصی بدون ایجاد ناراحتی برای دیگران را فراهم میكند ، پاسخ صوتی بلندگو ها تحت تاثیر اتاقی كه در آن قرار گرفته باشند می باشد.در صورتی كه هدفون مستقل از اتاق است.هدفون قابل حمل است و میتوان آن را به عنوان مرجع صوتی هنگامی كه به بلندگو های دیگران اعتمادی نیست و یا اصلا امكان استفاده از بلندگو وجود ندارد به همراه برد.بهای هدفون با كیفیت عالی بسیار كمتر از یك جفت بلندگوی با كیفیت مشابه است و در مواردی كه اتاق ضبط و فرمان یكی است استفاده از بلندگو وقتی كه میكروفون روشن باشد غیر ممكن خواهد بود. اكنون پرسش این است كه آیا میتوان از هدفون به جای بلندگو استفاده كرد؟

در واقع رفتار صوتی هدفون با بلندگو تفاوت زیادی دارد و از آنجایی كه بخش بسیار بیشتر موسیقی ضبط شده، برای پخش توسط بلندگو تنظیم شده است استفاده از هدفون پاسخ متفاوتی را به دنبال خواهد داشت:

اسپیکر مانیتورهای حرفه ای استریو معمولا دارای 2 یا 3 درایو می باشند . درایو کوچکتر توئیتر نام دارد و مسئول پخش فرکانسهای بالاتر است. درایو میانی فرکانس های Mid و درایو بزرگتر (ووفر) فرکانس های بپ را پخش می کنند . سیستمی به نام Crossover مسئولیت تفکیک این فرکانس ها را به عهده دارد . اما در هدفون مانیتورهای استریو معمولا تمامی فرکانس های یک صوت توسط یک درایو پخش می شود. 

در یك سیستم  مونیتورینگ استریویی دو بلندگویی ، اصوات از بلندگوهای مقابل به هر دو گوش میرسند ( البته با نسبت های متفاوت ) گوش دور تر اصوات را از بلندگوی سمت مقابل با دامنه كمتر و تاخیر زمانی بیشتر دریافت میكند اگر به طور روشن تر توضیح دهیم یعنی اینكه در حالت استریو باید بلندگو ها درست در مقابل جلوی بدن با فاصله یكسانی از هم قرار بگیرد یعنی اینكه هم از نظر نصب در ارتفاعی یكسان با هم باشند و هم از نظر فاصله آن ها با بدن و فاصله شان با هم در نقطه یكسان قرار گرفته باشند. در این حالت به عنوان مثال گوش سمت چپ صدای بلندگویی كه در سمت چپ ( روبروی آن ) قرار دارد را سریعتر دریافت میكند و گوش سمت راست صدای بلندگویی كه در سمت راست قرار دارد را سریعتر دریافت میكند و همچنین صدای بلندگوی سمت راست دیرتر به گوش چپ و بلندگوی سمت چپ دیرتر به گوش راست میرسد همچنین بازتاب اصوات توسط دیوار ها و كف و سقف اتاق نیز همراه با اصوات اصلی به گوش میرسند.دیگر آنكه گوش دورتر در پشت سایه آكوستیكی سر قرار میگیرد و اصوات زیرتر بیشتر تحت تاثیر این سایه آكوستیكی هستند.در نتیجه پاسخ فركانسی دو گوش متفاوت خواهد بود.بدین ترتیب گوش های ما از تحلیل نسبت به دامنه ها و تاخیر زمانی و تغییر فاز اصوات و تغییر فركانسی، میتوانند موقعیت منابع صوتی ( چپ و راست ، جلو و عقب و بالا و پایین) را در فضای سه بعدی مجسم كنند. در صورتی كه در مورد هدفون، هر گوش فقط توسط یك گوشی تغذیه می شود و بنابراین در عمل فقط اختلاف دامنه بین دو گوش میتواند موقعیت را مشخص كند و اختلاف فاز و پاسخ فركانسی بین دو گوش و بازتاب های اتاق حذف خواهند شد. موقعیت فقط بین دو گوش روی یك خط راست در وسط سر از چپ به راست و بلعكس احساس می شود و موقعیت های جلو و عقب قابل تشخیص نخواهند بود موقعیت های چپ و راست هم مانند بلندگو نبوده و بزرگنمایی می شوند یعنی اصوات نسبت به بلندگو بیشتر متمایل به طرفین احساس می گردند.

تفاوت دیگر بین هدفون و بلندگو در تحلیل اصوات در مغز است. در بلندگو چون هر دو گوش منبع صوت را میشنوند مغز اطلاعات مربوط به هر دو گوش را با هم پردازش كرده و نوعی اثر هم پوشانی خاص به نام Stereo Masking توسط مغز اعمال میشود.در صورتی كه در هدفون، مغز اطلاعات هر گوش را به طور مجزا تحلیل میكند و اثر هم پوشانی متفاوت خواهد بود در نتیجه بعضی از جزییات در صدا كه توسط بلندگو ها شنیده نمیشوند در هدفون بزرگنمای میگردند. در مورد اصوات بم نیز وضع متفاوت است . اصوات بم نه فقط توسط پرده گوش بلكه توسط استخوان ها و بدن نیز احساس میشوند و بلندگو ها میتوانند تمامی سطح بدن را به ارتعاش در بیاورند در حالیكه هدفون ها فقط روی پرده گوش و كمی هم بر استخوان های جمجمه عمل میكنند و بنابراین پاسخ فركانس بم هدفون با بلندگو متفاوت میباشد.

از آنجاییكه هدفون ها معمولا واپیچش دامنه كمتری نسبت به بلندگو ها دارند جزییات فركانسهای میانی در هدفون ها بهتر از بلندگو های معمولی شنیده خواهد شد.دراین صورت میكسی كه توسط هدفون تراز شده،ممكن است هنگام پخش توسط بلندگو فاقد جزییات فركانس های میانی شنیده شود. همچنین برابر سازی (Equalization) و تنظیم مقدار واكنش (Reverb) و افكت های شبیه ساز محیطی توسط هدفون ممكن است به نتایج نامناسب برای پخش توسط بلندگو منجر گردد.واپیچش فازنیز با هدفون بسیار بهتر از بلندگو قابل تشخیص است زیرا بازتاب های صدا در اطاق كه باعث عدم وضوح پاسخ حوزه زمانی در بلنگو ها و در نتیجه عدم وضوح رفتاری فازی میشود در شنود با هدفون وجود ندارد.

برابر سازی (Equalization) در بلندگو ها و هدفون ها ممكن است با هم متفاوت باشد. پاسخ فركانسی هر منبع صدا در فضای باز (Free-Field) با فضای بسته (diffuse- Field) متفاوت است زیرا صرفنظر از تشكیل امواج ایستاده ، صدای تولید شده در فضای بسته حاصل مجموع صدای اصلی و بازتاب های متوالی از سطوح اتاق است كه در اثر طی مسافت بسیار بیشتر به صدای اصلی در شرایط نا مساعد از نظر آكوستیك اتاق در شنود دقیق مشكل ساز میشوند. ( این بازتاب ها بار ها و بارها طول اتاق را طی میكنند)

بنا به دلایل مذكور ، شنود با هدفون نسبت به بلندگو كاملا متفاوت است و در موارد حساس و دقیق به عنوان مرجع صوتی برای ضبط و میكس صدا و موسیقی و ارزیابی صوتی ، باید به عنوان ابزار كمكی و نه اصلی مورد استفاده قرار گیرد مگر آنكه هدف، تولید صدا برای شنود با هدفون باشد.در هر صورت همواره استفاده از هدفون های با كیفیت عالی بشدت توصیه می شود.

تکنولوژی موسیقی و مهندسی صدا



ایرانی شدن پیانو

طبقه بندی: دانستنیها درباره پیانو


ایرانی شدن پیانو

در دهه‌های گذشته استفاده از سازهای غیر بومی در موسیقی ایرانی همواره مورد اختلاف بوده‌است. بسیاری آن را باعث غنای موسیقی ایرانی خوانده و تشویق کرده‌اند.  برخی هم  با این استدلال آن را مورد انتقاد قرار داده‌اند که این‌گونه سازها جای آلات موسیقی سنتی را که طی قرن‌ها در ایران رواج داشته‌اند، گرفته و آنها را کم کم به حیطه فراموشی خواهند سپرد.

 در بین مجموعه سازهای غربی، سازهایی همچون ویلون، آکوردئون، ترومپت، ساکسفون و پیانو رنگ و طنین موسیقی ایرانی را به خود پذیرفته‌اند و قابلیت خود را برای اجرای موسیقی سنتی ایرانی، اگرچه با کم و کاست‌هایی، نشان داده‌اند. در بین همۀ این سازهای غیربومی پیانو ویژگی‌های خاصی از خود نشان داده و در کنار ویلون توجه بیشتری را جلب کرده‌است.

 نخستین پیانو بیش از سیصد سال پیش توسط "بارتولومئو کریستوفری"(Bartolommeo Cristofori) در ایتالیا  ساخته شد. در سال ۱۱۸۵خورشیدی، نخستین پیانو که هدیه‌ای از سوی ناپلئون بناپارت به فتحعلی شاه قاجار بود، به ایران آورده شد. بعدها ناصرالدین شاه در بازگشت از سفرهای اروپائی‌اش پیانوهای دیگری به تهران آورد و محمد صادق خان (سرورالملک)، نوازندۀ سنتور، توانست با تغییر کوک این ساز، برای اولین بار نغمه‌های ایرانی را با پیانو بنوازد.

 پس از آن افرادی همچون مفخم‌الممالک، غلامرضا مین‌باشیان ملقب به "سالار معزز"، مشیر همایون شهردار، جواد معروفی و مرتضی‌خان محجوبی ادامه‌دهندگان این راه بودند. با این وجود بسیاری از صاحب‌نظران موسیقی سنتی ایرانی، کوشش‌های مرتضی محجوبی در این راه را بیش از دیگران حائز اهمیت دانسته‌اند.



نکاتی در آموزش نوازندگی (II)

طبقه بندی: دانستنیها درباره پیانو

پنج عوامل تاثیرگذار برای موفقیت در یادگیری نوازندگی چیست؟


5-1- پرهیز هنرجو از نتیجه گیری:
بطور کلی فراگیری نوازندگی ساز، راهی دشوار و طولانی است و پیشرفت، غالبا با کندی صورت می گیرد. از دیگر سو هنرجو نیز درکی کامل و صحیح از مسیری که باید آنرا طی کند ندارد. بنابراین با توجه به این موارد، بهتر است هنرجویان در مورد میزان پیشرفت خود در نوازندگی، تنها به قضاوت شخصی بسنده نکرده و از نتیجه گیری های زود هنگامی که می تواند به شکلی مخرب در روند رشد و تکامل هنری آنان تاثیر گذارد، پرهیز نمایند و در این زمینه از ارزیابی استادان خود بهره گیرند. 

5-2- پرهیز از قضاوت های زودهنگام: 
هر چند وجود قرینه هایی در هنرجویان مختلف می تواند حکایت از استعدادهای خاص آنها در زمینه نوازندگی باشد- که این امر توسط اغلب استادان موسیقی قابل تشخیص است، اما در نهایت به چند دلیل این امر نمی تواند به عنوان معیاری برای محک زدن میزان موفقیت نهایی هنرجویان باشد و از این دیدگاه، وجود استعداد در رشته هنری نوازندگی به تنهایی نباید وسیله محک زدن کامیابی گردد، زیرا بایستی به نقش دیگرعوامل موثر در این ارتباط هم توجه داشت که عبارتند از: 

الف- آموزش گیری صحیح و مستمر فرد
ب- میزان و روش تمرین فرد با ساز 

ج- تناسب میان خصوصیات فردی و ساز انتخابی او 

د- پیدا کردن شناخت بیشتر که باعث افزایش علاقه و انگیزه به تمرین و نوازندگی می گردد و توسط عواملی چون مطالعه کتب و مقالات موسیقی، بحث با اساتید، حضور در کنسرت های موسیقی و شنیدن آثار موسیقایی 
به میزان این علاقه مندی افزوده می گردد. 

5-3- نقش ذهن و بدن در یادگیری: 

الف – توانایی ذهنی انسان: 
تا زمانی که مغز انسان توانایی در فراگیری مطالب و همینطور به خاطر سپردن آموخته ها را داراست و دچار بیماری های مختلف نشده است، امکان آموزش دیدن در انسان محیاست.( به شرط محیا بودن توانایی بدنی مناسب در فرد.)

البته باید در نظر داشت که در اشخاص مختلف بوجود آمدن عدم توانایی در یادگیری و به خاطرسپاری مطالب و میزان پیشرفت این نارسایی ها در سنین متفاوتی روی می دهد. بنابراین از این زاویه، نمی توان به شکل قطعی سنی خاص را برای یادگیری مشخص نموده و تنها افراد کم سن را واجد شرایط آموزش دانست و جالب اینجاست که یکی از مهمترین عوامل جلوگیری کننده زوال مغزی انسان نیز، آموزش و بکارگیری مغز می باشد. 

ب- میزان مشغله ذهنی و بدنی افراد:
از موارد تعیین کننده مهم در موفقیت آموزش افراد، میزان مشغولیت ذهنی و بدنی آنها در امور جاری زندگی است. مشغله ذهنی زیاد از تمرکز فکری شخص کاسته و در صورتی که زمینه کاری فرد نیز نیازمند انجام فعالیت های بدنی باشد، می تواند به شکلی توامان از میزان توان تمرین مفید افراد بکاهد. از این رو معمولا یکی از دلایلی که آموزش موسیقی به خردسالان را با موفقیت بیشتری همراه می سازد، عدم وجود همینگونه مشغله هاست. 

از طرفی با توجه به این امر که با افزایش سن از خردسالی تا میانسالی، توانایی ذهنی اشخاص به تدریج رشد می یابد و قدرت درک و فهم مسائل در انسان ها بیشترمی گردد، در صورتی که بزرگسالان بتوانند با برنامه ریزی مناسب از میزان مشغله های یاد شده خود بکاهند و فرصت های مناسب تمرین روزانه را ایجاد نمایند، می توانند به نحوی مناسب از روند افزایش توانایی ذهنی خود، در آموزش بهره گیرند.

علی نوربخش - گفتگوی هارمونیک




تعداد کل صفحات ( 7 ) 1 2 3 4 5 6 7